کاش که این فاصله را کم کنی                                 محنت این قافله را کم کنی

کاش که همسایه ی ما می شدی                           مایه ی آسایه ی ما می شدی

 هر که به دیدار تو نایل شود                                     یک شبه حلال مسائل شود

 دوش مرا حال خوشی دست داد                              سینه ی ما را عطشی دست داد

نام تو بردم لبم آتش گرفت                                      شعله به دامان سیاوش گرفت

 نام تو آرامه ی جان من است                                   نامه ی تو خط امان من است

 ای نگهت خاستگه آفتاب                                         بر من ظلمت زده یک شب بتاب

 پرده برانداز ز چشم ترم                                          تا بتوانم به رخت بنگرم

 ای نفست یار و مدد کار ما                                      کی و کجا وعده ی دیدار ما

محمدرضا آغاسی