امشب اي ماه به درد دل من تسكيني 

كاهش جان تو من دارم و من ميدانم

                                    كه تو از دوري خورشيد چه ها ميبيني

تو هم اي باديه پيماي محبت چون من

                                     سر راحت ننهادي به ســـــــر باليني

هر شب ازحسرت ماهي من ويك دامن اشك

                                      تو هم اي دامن مهتــاب پر از پرويني

همه در چشمه مهتاب غم از دل شويند

                                      امشب اي مه تو هم از طالع من غمگيني

من مگر طالع خود در تو توانم ديدن

                                     كه تو هم آينه ي بخت غبار آگيني

باغبان خار ندامت به جگر مي شكند

                                    برو اي گل كه سزاوار همان گل چيني

ني محزون مگر از تربت فرهاد دميد

                                     كه كند شكوه ز هجران لب شيريني

تو چنين خانه كن و دلشكن اي باد خزان

                                     گر خود انصاف كني مستحق نفريني

                                     اي پرستو كه پيام آور فرورديني

شهريارا اگر آيين محبت باشد

                                    چه حياتي و چه دنياي بهشت آييني